Hvor lang kan en sel bli?

hvor lang kan en sel bli: Hanner vs hunner

hvor lang kan en sel bli varierer mellom ulike kjønn og arter i marine miljøer. Å kjenne til kroppslengde og dimensjoner gir viktig innsikt i dyrelivet langs kysten. Utforsk de faktiske målene for å forstå mer om disse fascinerende sjøpattedyrene.

Hvor lang kan ein sel bli?

Klappmyss er ein av dei største selartane me har i nordlege havområde, og ein vaksen hannsel kan bli rundt 2,5 meter lang og vege opp til 400 kilo. Størrelsen varierer likevel mykje mellom kjønna, der hoene vanlegvis er ein god del mindre.

Kjenneteikn og fysisk storleik

Det som gjer denne arten heilt spesiell, er den karakteristiske neseblæra hjå hannen, som kan blåsast opp som ei hette eller ein ballong når dyret vert opprørt eller skal imponere. Utanom denne blæra har klappmyssen ein robust kropp og ein mørk grå eller blåleg farge med svarte flekker.

Når det gjelder vekta, viser registreringar at vaksne hannar typisk ligg på mellom 300 og 400 kilo, medan hoene sjeldan rundar 150 til 200 kilo. Lengdespennet for hannane ligg vanlegvis på rundt 2 til 2,6 meter, noko som gjer dei til eit imponerande syn på drivisne.

Levestad og utbreiing i Arktis

Klappmyss held hovudsakleg til i dei opne, djupe havområda i Nord-Atlanteren og Arktis, særleg rundt Jan Mayen, Grønland og Stredet mellom Grønland og Island. Dei er sterkt knytt til drivis og oppheld seg sjeldan på land eller fast is over lengre tider.

Samanlikning av store selartar i Noreg

Klappmyss

• Opp til 400 kilo

• Naseblære hjå hannar

• Rundt 2,5 til 2,6 meter for hannar

Steinkobbe

• Normalt 70 til 130 kilo

• Hovud som liknar eit steinkobbehovud med V-forma naser

• Vanlegvis 1,5 til 1,9 meter

Hugsell

• Opp mot 300 kilo eller meir

• Langkstrakt snute hjå hannar (hestesel)

• Kan bli over 2 til 3 meter lang

Møte med klappmyss i drivisen

Ola, ein fiskar og naturfotograf frå Nord-Noreg, var på tur i farvatna aust for Grønland då han fekk auga på ein stor hannsel som låg og kvilte på eit flak av drivis.

Først trudde han det var ein vanleg steinkobbe, men merka raskt at proporsjonane var heilt annleis då dyret reiste seg og blåste opp den særeigne naseblæra si.

Han heldt god avstand for ikkje å skremme dyret, og fekk observerá kor massiv kroppen eigentleg var i forhold til andre selartar han hadde sett tidlegare.

Etter nokre minutt gled selen lydlaust ut i det kalde vatnet og forsvann i djupt vatn, noko som gav Ola ei tydeleg forståing av kvifor denne arten vert rekna som ein av dei kraftigaste pelagiske selane.